Een directeur zegt tijdens een vergadering van medewerkers op 22 februari 2011 zijn arbeidsovereenkomst op met de mededeling dat hij bij de concurrent gaat werken. Op verzoek van zijn werkgever bevestigt de werknemer diezelfde dag zijn opzegging waarna de werkgever hem houdt aan zijn concurrentiebeding. Hierop trekt de werknemer zijn opzegging in en vordert tewerkstelling en loon.

De rechter in Amsterdam heeft op 10 juni 2011 de werknemer in het gelijk gesteld. De rechter acht het voldoende aannemelijk dat de werkgever wist dat de werknemer, toen hij opzegde, in de veronderstelling verkeerde dat de werkgever hem niet zou belemmeren om bij de concurrent in dienst te treden. Voor de werkgever moet duidelijk zijn geweest dat de werknemer niet zou hebben opgezegd indien hem duidelijk zou zijn geweest dat het voor hem (praktisch) onmogelijk was om bij de concurrent in dienst te treden. Een beroep op dwaling slaagt. (JAR 2011, 175)